Ik moest het echt weer eens opzoeken: wat betekent mindfulness en meditatie eigenlijk ook alweer? Het lijkt wel dat als je er middenin zit je het soms niet goed meer kunt duiden.

Even googelen dus. Mindfulness: je merkt op wat er gebeurt in je lichaam en in je omgeving en staat open voor de ervaring van het moment zelf. Wil je meditatie kernachtig omschrijven dan komen deze woorden aardig in de buurt: een concentratieoefening met als doel meer rust in je hoofd en je hele lichaam te krijgen.

Er zijn duizend-en-een manieren om te mediteren, wat weer kan helpen om mindful te zijn. Van korte huis-tuin-en-keukenmeditaties tot langdurige sessies in stilte, zittend of met beweging en muziek en wat al meer. Er is een hele mindful wereld om te onderzoeken en er is voor elk wat wils.

Ikzelf kan prima op de bank rustig zitten, tv uit en even niets. Maar of dat nu mediteren is? Nergens aan denken is altijd wel een dingetje voor mij. Maar het lukt me, soms. Gewoon traplopen en de treden voelen, even douchen met een dun straaltje water op m’n hoofd, even diep ademhalen bij het bord eten wat voor me staat. Dat soort dingen doe ik dan.

Laatst, op een zomerse namiddag, voelde ik de drang om weer even uit m’n hoofd te komen. In een rustige uithoek van een park in de buurt zag ik ze vliegen: vogels waarvan ik de naam niet wist. Luisteren naar de potpourri aan gekwetter en gezang en goed kijken of ik ze ergens kon zien gaan zitten. Puzzelen, in de natuur.

Ja, de zwartkop kon ik inderdaad herkennen aan zijn zwarte kop. En door het geluid via YouTube aan dit kleine beestje te koppelen, had ik ‘m goed gespot. Ongelooflijk dat zo’n geluid uit zo’n beestje komt. Er scharrelde ook een tjiftjaf rond, maar die fluit zo ongeveer z’n eigen naam, dus deze herkennen, was niet moeilijk. En er was nog meer te horen, maar dat is dan voor een volgende keer.

Heerlijk. Ik was even helemaal in mezelf. Terwijl de auto’s op de hoge polderdijk achter mij achteloos voorbijreden.